DZIECKO W SPORCIE !

Warto zastanowić się czym kieruje się dziecko w UCZESTNICTWIE SPORTOWYM, a czym dorosły

Przyjmijmy (w oparciu o IMOPEKSIS)

6 podstawowych aspektów

RUCH

EMOCJE

EGOCENTRYZM

RELACJE

INSTYTUCJA

WYNIK

Bez wątpienia dla Dziecka (jego natury) najmniej ważny jest ten ostatni, a najważniejszy ten pierwszy. Tu zatem jest podstawowa rozbieżność miedzy nami Rodzicami, a Dziećmi

Warto zatem zastanowić się co bierzemy po uwagę przy wyborze zajęć, klubu, otoczenia dla Młodego Sportowca

Przykład inspirowany wypowiedzią Tomasz Wilczewski Trener i Nauczyciel

Chłopiec lat 8, kocha się ruszać, grać w piłkę, spędzać czas z rówieśnikami jego oczami wszystko jak na obrazku poniżej.

Zaczyna trenować w klubie X, ma 9 lat, lubi spędzać czas na boisku, sprawia mu to frajdę.

11 lat – trafia do zespołu, w którym grają wyróżniający się na ten moment inni gracze. Zaczyna wygrywać turnieje, mecze, jest wyróżniany. Zostaje powołany do kadry województwa, potem makroregionu itp.

W wieku 13 lat jest jednym z najbardziej wyróżniających się zawodników swojego rocznika, zdobył masę statuetek, nagród, medali i wyróżnień.

15 lat – nie ma chęci grania w piłkę czy nawet biegania za nią, rozwijania swoich umiejętności, na boisku czuje się znużony, sądzi, że koledzy są zbyt słabi żeby z nim grać.

Co za tym idzie – jak odwróciły się wartości

Wynik – jest już najlepszy po co trenować.

Instytucja – gra w kadrze, ma inny kolor koszulki niż inni.

Relacje – wywyższa się ponad kolegów myśli, że jest od nich lepszy.

Egocentryzm – przestaje zbierać informacje o sobie.

Emocje – przestaje odczuwać radość z gry.

Ruch – przestaje się ruszać i zdobywać, doskonalić umiejętności bo już wszystko (w jego mniemaniu) umie.

Oczywiście jest to tylko przykład – chodzi o samą refleksję. Obserwujcie swoich sportowców ich otoczenie, wpływ jaki ma nich trener, w jaki sposób są prowadzeni, co jest najważniejsze czy wynik i rywalizacja czy rozwijanie, poznawanie siebie oraz uczestnictwo sportowe.